De Rechtbank Noord-Holland heeft een Regional Director van de Nederlandse vestiging van een internationaal datacenter een billijke vergoeding van 128.500 euro toegekend. De man had een vergoeding van 1,7 miljoen euro geëist. De directeur werd na een melding van grensoverschrijdend gedrag en aanvullend onderzoek van zijn werkgever onterecht op staande voet ontslagen. De rechter houdt in zijn oordeel rekening met het feit dat niet kan worden uitgesloten dat de melding van grensoverschrijdend gedrag uiteindelijk (ook bij zorgvuldig handelen van het datacenter) tot een onoverbrugbaar verschil van inzicht over de wijze van leidinggeven door de directeur had geleid.  

Geen gespreksverslagen

De directeur laat het daar niet bij zitten en stapt naar de rechter. Die vernietigt het ontslag op staande voet. De rechter komt tot dit oordeel omdat zijn werkgever niet glashard kan bewijzen dat de directeur zich structureel grensoverschrijdend heeft gedragen en misbruik heeft gemaakt van zijn positie. De verklaringen van de werknemers zijn volgens de rechter niet feitelijk genoeg van aard en bevatten te veel algemeenheden. Er zijn geen gespreksverslagen gemaakt en niet alle medewerkers wilden een handtekening onder hun verklaring zetten.

De kantonrechter vindt dat het datacenter ernstig verwijtbaar heeft gehandeld door zonder voldoende feitelijke onderbouwing de directeur ontslag op staande voet aan te zeggen. Dit heeft ertoe geleid dat de arbeidsverhoudingen inmiddels ernstig en blijvend zijn verstoord.

Onvoldoende zelfinzicht

Desondanks kent de rechter ‘slechts’ een billijke vergoeding van 128.500 euro toe en niet de gevorderde vergoeding van 1.700.000 euro Hierbij speelt een rol dat moeilijk voorstelbaar is dat de door vrijwel alle gehoorde medewerkers omschreven dominante stijl van leidinggeven van de directeur volkomen uit de lucht is gegrepen. Omdat de directeur in een reactie enkel aangeeft dat hij zich ‘daarin niet herkent’, geeft hij ruimte aan de indruk dat hij op dit punt onvoldoende blijk geeft van zelfinzicht. De kantonrechter vindt dat de directeur met een billijke vergoeding van 128.500 euro voldoende wordt gecompenseerd. Daarnaast is dit bedrag waarschijnlijk hoog genoeg om ervoor te zorgen dat het datacenter in de toekomst niet vaker arbeidsovereenkomsten op ernstig verwijtbare wijze laat eindigen.

Het belang van de huurder om zijn woning te behouden is evident, maar weegt volgens de kantonrechter minder zwaar dan het belang van de verhuurder om andere bewoners ongestoord woongenot te bieden.
Deze uitspraak maakt duidelijk dat structureel wietgebruik in een huurwoning niet wenselijk is. Wie dagelijks wiet rookt en daarmee aantoonbaar overlast veroorzaakt, handelt in strijd met goed huurderschap. Dit kan uiteindelijk dus leiden tot ontbinding van de huurovereenkomst.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

Wie een appartement koopt, vertrouwt op de notariële akte. Daarin staat precies wat je krijgt: het appartement, een berging en vaak ook een parkeerplaats. Maar wat als die parkeerplaats al jarenlang door een buurman wordt gebruikt? Het Gerechtshof Den Haag boog zich onlangs over zo’n conflict en kwam tot een verrassende uitkomst: de buurman werd in het gelijkgesteld, ondanks de akte van levering.

Bevrijdende verjaring

De nieuwe bewoner is het niet eens met deze uitspraak en gaat in hoger beroep. Ook bij het Gerechtshof vangt hij echter bot. Volgens het Gerechtshof kon de nieuwe bewoner ook onvoldoende onderbouwen dat de buurman zich niet als eigenaar van de parkeerplaats had gedragen. De nieuwe bewoner vond ook dat het beroep van de buurman op bevrijdende verjaring naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid, onaanvaardbaar was. Dit omdat hij nu eigenaar is van twee parkeerplaatsen. Het hof verwierp ook deze stelling, omdat de wet voorschrijft dat verkrijgende verjaring ambtshalve moet worden toegepast en de buurman hier geen afstand van kan doen.

Het Gerechtshof bekrachtigt het vonnis van de rechtbank en veroordeelde de nieuwe bewoner in de proceskosten van het hoger beroep, wat neerkwam op een totaalbedrag van 2.955,- euro. Het hof moedigt de partijen tegelijkertijd aan om alsnog tot een oplossing te komen, mogelijk met medewerking van de VvE, zodat de nieuwe bewoner alsnog een parkeerplaats kan verkrijgen.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

Als iemand vroeger een huis kocht via een NVM-makelaar en vervolgens zijn verplichtingen niet nakwam, was het jarenlang vanzelfsprekend dat deze persoon een boete van 10 procent van de koopsom moest betalen. Die tijd lijkt voorbij als we kijken naar een recente uitspraak van de Rechtbank Gelderland. In die zaak werd de oorspronkelijke boete van 60.000 euro verminderd tot 10.000 euro. De rechter woog daarbij mee dat de daadwerkelijk geleden schade van de verkopers een stuk lager was dan de oorspronkelijke boete.

Schade aantonen

Daarnaast zorgt de uitspraak ook voor huiswerk voor advocaten, notarissen, makelaars en hun cliënten, die zien dat een boetebeding bij de rechter niet altijd meer automatisch stand houdt. Voor hen is het belangrijk om de gemaakte kosten bij te houden. Ook is het verstandig om geen buitensporige claims meer op te nemen in koopovereenkomsten, omdat die zeer waarschijnlijk niet meer worden toegewezen. Verder kan het verstandig zijn om boetebedingen in de toekomst concreter te formuleren, zodat duidelijk is welke kosten onder de boete vallen. Want wie schade wil verhalen via een boete, moet die schade ook aantonen.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

Per 1 juli van dit jaar is het verbod op een aantal nieuwe psychoactieve stoffen ingegaan, die in de volksmond beter bekend zijn als designerdrugs. Deze stoffen lijken sterk op bestaande, reeds verboden drugs, maar hebben een iets andere samenstelling. Met het nieuwe verbod vallen hele stofgroepen met dezelfde chemische basisstructuur voortaan onder de Opiumwet. Dat betekent dat nieuwe psychoactieve stoffen — zoals 3-MMC, synthetische cannabinoïden en fentanyl-achtige substanties — in één klap verboden zijn.

Hogere drempels

Het verbod op deze groepen nieuwe psychoactieve stoffen moet ertoe leiden dat de risicovolle stoffen niet langer eenvoudig te verkrijgen zijn via websites. Het gaat immers om illegale en ongezonde producten. De drempels voor gebruik van deze stoffen worden daarmee aanzienlijk hoger. Daarnaast wordt door de overheid ingezet op extra voorlichting en preventie. Gebruikers dienen goed geïnformeerd te worden over de gevaren van deze drugs. Met dit verbod kunnen instanties bovendien sneller reageren op nieuwe ontwikkelingen rondom designerdrugs, nauwer samenwerken met internationale partners en Nederland minder aantrekkelijk maken voor drugscriminaliteit.

Het verbod op de nieuwe psychoactieve stoffen in de Opiumwet biedt ook uitdagingen voor de advocatuur. Zij moeten in strafzaken kunnen bewijzen dat aangetroffen psychoactieve stoffen dezelfde chemische basisstructuur hebben als de stofgroepen die nu onder de Opiumwet vallen. Dat maakt dat niet zo eenvoudig vooraf kan worden gezegd welke concrete stoffen nu strafbaar zijn of niet. Daarvoor is de scheikundige samenstelling van die stoffen doorslaggevend. Strafjuristen moeten er daarom rekening mee houden dat zij zich voor dit soort strafzaken grondig zullen moeten verdiepen in de scheikundige samenstelling van aangetroffen stoffen. Dit is belangrijk om te kunnen beoordelen of de designerdrugs eenzelfde chemische basisstructuur hebben en daardoor volgens de Opiumwet verboden zijn of niet.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

Voor de rechtbank Amsterdam diende recent een zaak waarin een advocatenkantoor dat gespecialiseerd is in fiscale zaken een succesfee van 100.000 euro eiste van een cliënt. De rechter oordeelde dat deze cliënt dit bedrag inderdaad is verschuldigd aan het advocatenkantoor.

Tuchtklacht

De fiscus eist aanvankelijk ruim 6 miljoen euro, maar via een compromis is dat teruggebracht tot 1,8 miljoen euro. Het kantoor vindt dat de grens van 3 miljoen euro is gehaald. De rechtbank oordeelt dat het bedrag dat de cliënt heeft betaald via de vaststellingsovereenkomst los moet worden gezien van het compromis dat is gesloten met de belastingdienst. De berekening van het advocatenkantoor is dus correct.
De cliënt is het daar niet mee eens en probeert via een tuchtklacht te laten toetsen of de fee niet tegen de regels is. Het Hof van Discipline oordeelt dat deze klacht te laat is ingediend, maar geeft ook aan dat de afspraak toelaatbaar is. Want in de afspraak is ook een kostendekkend uurtarief opgenomen. Een ‘no cure no pay’ constructie is in de advocatuur niet toegestaan, maar daar is in deze zaak geen sprake van.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

De Noordelijke Fraude Kramer (NFK) van de rechtbank Noord-Nederland heeft in de strafzaak tegen een voormalige CEO van een supermarktketen een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 24 maanden opgelegd. De rechtbank acht hem schuldig aan onder meer omkoping, valsheid in geschrifte en witwassen.

Financiële schade

De rechtbank overweegt dat het ‘buitengewoon’ kwalijk is dat de CEO de gedragsregels schendt, door zichzelf te verrijken ten koste van het bedrijf. Ook heeft het bedrijf financiële schade geleden, doordat er valse facturen zijn opgesteld, en heeft de verdachte een contant geldbedrag witgewassen. Bij de strafoplegging heeft de rechtbank in het bijzonder meegewogen dat sprake is van ernstige ondermijnende delicten gedurende een langere periode, gepleegd door iemand met een voorbeeldfunctie. Daarbij was de oud-CEO al in 2014 op de hoogte van een strafrechtelijk onderzoek naar de medeverdachte en van het besluit van de supermarktketen om geen zaken meer te doen met deze persoon. Desondanks zijn de twee nadien contact blijven houden. Een deels voorwaardelijke gevangenisstraf zoals geëist door de Officier van Justitie doet volgens de rechtbank geen recht aan de ernst van de feiten, terwijl er ook geen aanleiding is voor een voorwaardelijk strafdeel. Het is ook duidelijk dat het witwassen heeft plaatsgevonden in de context van zware georganiseerde criminaliteit. Dit wordt de voormalig CEO ernstig aangerekend, waardoor de rechtbank komt tot een strafeis van 24 maanden onvoorwaardelijke celstraf.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

Een opvallende uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland in Groningen. Daar bepaalde de rechter dat de overheid een schuld van bijna 11.000 euro van een gedupeerde ouder van de Toeslagenaffaire moet overnemen. Dit ondanks het feit dat deze persoon niet helemaal voldeed aan de voorwaarden die worden gesteld in de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). Deze uitspraak lijkt een belangrijke doorbraak in de afwikkeling van de toeslagenaffaire, omdat die waarschijnlijk ook door andere juristen en advocaten gebruikt gaat worden als jurisprudentie. 

Maatwerk

De rechter stelt de vrouw echter toch in het gelijk en oordeelt dat de overheid de schuld moet betalen, ondanks dat deze strikt genomen niet voldeed aan de harde eisen van de herstelwet (Wht). Daarbij weegt volgens de rechter zwaar mee dat de vrouw financieel in de problemen is gekomen doordat zij ten onrechte werd gezien als fraudeur en door de onterechte terugvorderingen van de Belastingdienst/Toeslagen die daarmee verband hielden.

Het doel van de Wht is om toeslagenouders een nieuwe start te laten maken. De rechtbank acht het echter meer dan aannemelijk dat het niet overnemen van de schuld het maken van een nieuwe start de vrouw, zowel financieel als emotioneel, dwarszit.

Met deze uitspraak geeft de rechtbank een duidelijk signaal af dat de overheid zich soepeler moet opstellen bij de afwikkeling van de toeslagenaffaire. Fouten herstellen lukt niet door enkel een herstelwet in te voeren. Veel belangrijker is dat mensen ook daadwerkelijk worden geholpen. Dat is de kern van de zaak, want zonder maatwerk blijven toeslagenouders nog vele jaren lang gevangen in financiële problemen waar zij buiten hun schuld in zijn terechtgekomen.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

Wanneer iemand succesvol een Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen (WSNP) doorloopt, krijgt deze persoon een ‘schone lei’. Onder normale omstandigheden geldt dit niet voor een hypotheekschuld, omdat daar een hypotheekrecht op zit. Maar als een hypotheekhouder bij het indienen van een vordering in een WSNP-traject verzuimt om melding te maken van het hypotheekrecht bij de bewindvoerder, dan valt ook deze schuld onder de schone lei. Dat bleek onlangs uit een uitspraak van de rechter. 

Vorderingen goed indienen

Deze uitspraak leert dat schuldeisers eventuele vorderingen in een WSNP-traject goed moeten indienen en expliciet moeten vermelden of er een hypotheek- of pandrecht op rust. Doen zij dat niet, dan kan ook een hypotheekschuld onder de schone lei vallen. In dit geval oordeelde de rechter dat de vrouw niet meer aansprakelijk kon worden gehouden voor de hypotheekschuld. Dit onderstreept het belang van een goed gecontroleerd WSNP-traject. Voor ex-schuldenaren laat deze zaak zien dat een schone lei ook écht een nieuwe start betekent. Vaak ontvangen zij na een WSNP-traject alsnog aanmaningen. Dit vonnis laat zien dat ze hier niet zomaar mee akkoord hoeven te gaan. Voor mensen die uit een WSNP-traject komen, is het fijn om te weten dat ze bij een eventuele rechtszaak beschermd zijn tegen onterechte vorderingen.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

Een ontspannen bezoek aan de zonnestudio liep voor een vrouw uit op een nachtmerrie. Na twintig minuten onder de zonnebank liep ze ernstige brandwonden op, waarvoor ze wekenlang behandeld moest worden in het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk. De rechtbank in Den Haag heeft geoordeeld dat de zonnestudio hiervoor aansprakelijk is, tenzij zij met tegenbewijs komt. Hoe kon dit gebeuren en wat betekent deze uitspraak? 

Aansprakelijkheid van de zonnestudio

De vrouw besloot juridische stappen te ondernemen en beriep zich op wanprestatie volgens artikel 6:74 BW. De rechtbank stelde vast dat de UV-straling van de zonnebank te hoog was en dat de zonnestudio tekort was geschoten in het geven van persoonlijk advies. Hierdoor acht de rechter het aannemelijker dat de zonnebank de oorzaak van de brandwonden was dan een allergische reactie of cosmetica.De zonnestudio krijgt van de rechter nog een laatste kans om tegenbewijs te leveren. Lukt dat niet, dan blijven ze aansprakelijk voor de schade die de vrouw heeft geleden.

Deze zaak benadrukt hoe belangrijk het is dat zonnestudio’s zich strikt houden aan de veiligheidsvoorschriften. Huidtypecontrole, goede begeleiding en naleving van de UV-stralingsnormen kunnen ernstige schade voorkomen. Voor klanten betekent dit ook dat ze alert moeten zijn op hun huidtype en de aanbevolen zontijd.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.

In de juridische wereld is tijdige communicatie met cliënten van groot belang. Een advocate kwam recent onder vuur te liggen omdat ze haar pleitnota pas de avond voor de zitting naar haar cliënt stuurde, waardoor overleg niet meer mogelijk was. De cliënt diende een klacht in bij de deken van de Orde van Advocaten. Hoewel de klacht gegrond werd verklaard, kreeg de advocate geen maatregel opgelegd vanwege de hoge werkdruk in de sociale advocatuur. Hoe kwam de raad van discipline tot dit oordeel? 

Geen maatregel, wel een waarschuwing

De advocate had een schoon tuchtrechtelijk verleden, wat eveneens werd meegenomen in het eindoordeel. Alles afwegende besloot de raad haar geen maatregel op te leggen, maar het incident wel als een leermoment te zien. Dit benadrukt hoe belangrijk het is dat advocaten ondanks een hoge werkdruk toch tijdig en zorgvuldig communiceren met hun cliënten. Deze zaak roept ook bredere vragen op over de werkdruk binnen de sociale advocatuur en de impact hiervan op de dienstverlening. Advocaten in deze sector werken vaak onder grote druk, maar moeten desondanks zorgen voor duidelijke en tijdige communicatie met hun cliënten. Dit geval laat zien dat de tuchtrechter begrip heeft voor de omstandigheden, maar dat er ook grenzen zijn aan wat acceptabel is.

Meer weten over dit onderwerp? Neem dan contact op met RechtNet Advocaten via info@rechtnet.nl of bel naar 073 – 615 43 11.