De voorzieningenrechter van de rechtbank Noord-Holland heeft onlangs een verzoek van een bouwonderneming om conservatoir beslag te leggen bij een betaald voetbalorganisatie (bvo) afgewezen. Beide partijen hebben al langere tijd een zakelijk geschil over de kosten van de renovatie van het dak van het voetbalstadion van de bvo. Het grootste deel van de renovatiekosten is al betaald door de bvo. Volgens de voorzieningenrechter heeft het bouwbedrijf de noodzaak om conservatoir beslag te mogen leggen onvoldoende onderbouwd.

Aannemelijk maken

Er is sprake van een geschil over een relatief klein deel van de vordering, zo’n vijf miljoen euro. Alleen het feit dat de bvo het resterende deel van de vordering betwist en daarom niet betaalt, is volgens de voorzieningenrechter niet voldoende om conservatoir beslag te kunnen leggen. Het bouwbedrijf kan ook niet bewijzen of aannemelijk maken dat gevreesd moet worden dat het geld mogelijk verduisterd wordt indien er geen beslag mag worden gelegd.

Vragen? Neem contact met ons op

Bij de rechtbank Den Haag diende onlangs een zaak, waarbij een werkgever naar aanleiding van het stiekem opnemen van gesprekken door een werknemer, een ontbindingsverzoek heeft ingediend bij de rechter. Die oordeelde dat de arbeidsverhouding tussen partijen duurzaam en onherstelbaar verstoord is geraakt en wees daarom het ontbindingsverzoek toe.

Onderlinge verhoudingen

Het stiekem opnemen van gesprekken waarbij iemand zelf aanwezig is, is niet strafbaar en civielrechtelijk zijn deze opnames doorgaans ook te gebruiken als bewijs. Maar als dit gebeurt zonder medeweten van de overige aanwezigen, dan kan de arbeidsverhouding flink verstoord raken en kan dit zelfs leiden tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst. De werkgever moet daarbij wel aannemelijk maken dat herstel van de arbeidsrelatie niet meer mogelijk is en moet aangeven welke pogingen hij heeft ondernomen om de onderlinge verhoudingen te verbeteren. Van de werkgever wordt verwacht dat hij alles in het werk heeft gesteld om de verhoudingen weer goed te krijgen, bijvoorbeeld door de inzet van een mediator.

Vragen? Neem contact met ons op

De feiten op een rijtje: een tekent een arbeidsovereenkomst met een concurrentie- en relatiebeding voor onbepaalde tijd voor de functie van pakketbezorger voor 30 uur per week.  Enkele maanden later raakt de medewerker arbeidsongeschikt. Vervolgens verliest het bedrijf haar grootste opdrachtgever en komen de werkzaamheden van het bedrijf nagenoeg stil te liggen. Als gevolg hiervan krijgt de pakketbezorger zijn loon niet meer uitbetaald. Die zegt daarop zijn arbeidsovereenkomst op en stapt naar de rechtbank in Overijssel.

Uitbetaling achterstallig loon

Bij de kantonrechter eist de werknemer uitbetaling van het achterstallige loon. Verder wil hij schorsing van het concurrentie- en relatiebeding dat is opgenomen in zijn arbeidsovereenkomst. Omdat de werkgever zich hier niet tegen heeft verzet, wordt het concurrentie– en relatiebeding geschorst. De werknemer kan daardoor op zoek naar een andere baan.

Vragen? Neem contact met ons op

In het nieuwe wetsvoorstel wordt de maximale toelaatbare betaaltermijn verkort van 60 naar 30 dagen. Indien grote ondernemingen een factuur pas na meer dan 30 dagen betalen, dan zijn zij wettelijke handelsrente verschuldigd over de termijn die de 30 dagen overschrijdt. Leveranciers die een afhankelijke relatie hebben met een grote onderneming en hun facturen te laat betaald krijgen, mogen tot vijf jaar nadat de overeenkomst is beëindigd deze wettelijke rente vorderen.

Machtspositie

Voor grote ondernemingen die mkb-ondernemingen als schuldeiser hebben, geldt nu nog dat ze een betaaltermijn kunnen afspreken van maximaal 60 dagen. In de praktijk is gebleken dat vaak langere betaaltermijnen worden gehanteerd dan 30 dagen, waardoor een betaaltermijn van 30 dagen of minder eerder uitzondering dan regel is. Ook na de vorige wetsaanpassing (een uiterste betaaltermijn van 60 dagen, waarbij de norm betalen binnen 30 dagen ongewijzigd is gebleven) zijn grote ondernemingen mkb-leveranciers gemiddeld
genomen niet sneller gaan betalen. Grote ondernemingen maken op dit moment vaak gebruik van hun machtspositie om een langere betaaltermijn af te dwingen, zodat zij op deze wijze veel werkkapitaal naar zich toe kunnen trekken, ten nadele van de mkb-bedrijven. De verwachting is dat een wettelijke aanscherping van de maximale termijn tot 30 dagen wel gaat bijdragen aan een verbetering van het betaalgedrag.

Vragen? Neem contact met ons op

De feiten op een rijtje: een installatiebedrijf verkeert financieel in zwaar weer en de verkoop van het bedrijf mislukt. Bovendien is één van de bestuurders van het bedrijf ernstig ziek. Het bedrijf schakelt een advocatenkantoor in voor juridische bijstand.

Eigen faillissementsaanvraag

Een advocaat van dit kantoor onderzoekt de verschillende scenario’s voor het bedrijf en adviseert uiteindelijk dat een eigen faillissementsaanvraag de beste optie is. Het advocatenkantoor handelt deze aanvraag vervolgens ook zelf af en de rechtbank spreekt niet veel later het faillissement van het bedrijf uit. Een week van tevoren stuurt het advocatenkantoor nog twee facturen van in totaal 6.400 euro en deze worden direct betaald. Ook een derde factuur van ruim 1.800 euro, die na het faillissement wordt gestuurd aan een voormalige bestuurder, wordt betaald vanuit een gelieerde vennootschap van deze persoon.

Betalingen paulianeus

De curator is niet blij met de gang van zaken en vindt de betalingen aan het advocatenkantoor paulianeus. Volgens hem had het bedrijf de declaraties van het advocatenkantoor met het faillissement in zicht, nooit mogen betalen. Om die reden kaart de curator de zaak aan bij de kantonrechter, met de eis dat het advocatenkantoor het volledige bedrag van de declaraties terugbetaalt. De kantonrechter wijst deze vordering af, waarna de curator naar het gerechtshof Noord-Nederland stapt. Maar ook die wijst de vordering van de curator af.

Vragen? Neem contact met ons op

De feiten op een rijtje: een Brabants bedrijf dat actief is in wellness- en cosmeticaproducten wordt verkocht aan een Duitse onderneming. Als gevolg hiervan is de werkplek van de werknemer verplaatst naar Duitsland. Om zijn werk te kunnen blijven doen, moet de werknemer 480 kilometer (enkel) reizen. De werknemer geeft daarom bij zijn werkgever ruim voor de overgang al aan dat de verhuizing van de bedrijfsactiviteiten voor hem teveel nadelen met zich meebrengt en dat het daarom voor hem niet mogelijk is om mee over te gaan.

Aanmerkelijke wijziging

Hierdoor ontstaat een geschil tussen de werkgever en werknemer. Daarbij doemt de vraag op of er door de overname van het bedrijf nog sprake is van een arbeidsovereenkomst tussen de oud-werkgever en werknemer en zo ja, of de arbeidsovereenkomst dient te worden ontbonden? Maar ook of sprake is van een aanmerkelijke wijziging in de arbeidsvoorwaarden van de werknemer door de overgang van onderneming en of hij hierdoor recht heeft op bepaalde vergoedingen.

Werkgever is schadeplichtig

De werknemer dient bij de kantonrechter een verzoekschrift tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst in, waarin hij stelt dat sprake is van een aanmerkelijke wijziging van de arbeidsvoorwaarden en dat van hem niet verlangd kan worden de arbeidsovereenkomst voort te zetten met de nieuwe Duitse werkgever. De kantonrechter is ook van mening dat sprake is van een aanmerkelijke wijziging van de arbeidsvoorwaarden. In zo’n geval draait de werkgever op voor de gevolgen die zijn verbonden aan het verbreken van de arbeidsovereenkomst door de werkgever. Het bedrijf is schadeplichtig voor de nog resterende opzegtermijn én moet het loon betalen over de termijn dat de arbeidsovereenkomst bij een normale opzegging nog had geduurd (ruim 14.400 euro).

Vragen? Neem contact met ons op

In deze zaak draait het om een productiebedrijf dat al langere tijd in problemen verkeerd. Ook na een eerdere reorganisatie blijft het bedrijf rode cijfers draaien. De continuïteit van de organisatie komt daardoor onder druk te staan. Een grote kostenpost van het bedrijf zijn de salarissen van de medewerkers. Daarom wil de werkgever toe naar lagere lonen en besluit hij eenzijdig het loon te verlagen. De ondernemingsraad van het bedrijf gaat akkoord met het voorstel, maar een aantal medewerkers is het hier niet mee eens en stapt naar de kantonrechter.

Primaire arbeidsvoorwaarde

De rechter oordeelt dat loon een primaire arbeidsvoorwaarde is en werkgevers dit in principe niet eenzijdig mogen verlagen. Er moet hiervoor overeenstemming worden bereikt tussen beide partijen en dat is in dit geval niet het geval.

Goed werknemerschap

De centrale vraag in deze zaak is daarom: Is de weigering van de medewerkers om akkoord te gaan met een lager salaris in strijd met goed werknemerschap? Om deze vraag te kunnen beantwoorden verwijst de rechter naar de maatstaf van het Stoof/Mammoet-arrest van de Hoge Raad.

De volgende zaken zijn daarbij van belang:
– Zijn de gewijzigde omstandigheden voor de werkgever aanleiding om een voorstel tot wijziging te doen?
– Zo ja, is er dan sprake van een redelijk voorstel, gezien de omstandigheden?
– Zo ja, mag aanvaarding van het voorstel in redelijkheid verwacht worden van de werknemers?

In deze zaak constateert de rechtbank dat de werkgever in grote financiële problemen verkeerd. Eerdere maatregelen om deze problemen het hoofd te bieden hebben onvoldoende resultaat opgeleverd.

Vragen? Neem contact met ons op

In deze zaak draait het om een chauffeur van een melktankwagen die om 10.00 uur in de ochtend betrokken raakt bij een eenzijdig verkeersongeval. Bij het ongeval kantelt de melktankwagen en raakt deze zwaar beschadigd.

Schade verhalen

Om 12.00 uur wordt een alcoholcontrole gehouden bij de chauffeur en blijkt dat hij bijna twee keer meer alcohol in zijn bloed heeft dan wettelijk is toegestaan. De verzekeraar vergoedt de schade aan de werkgever, ondanks dat in de polisvoorwaarden schade die plaatsvindt als de bestuurder onder invloed van alcohol verkeert, van de dekking is uitgesloten. Vervolgens start de verzekeraar een zaak bij de kantonrechter om de schade op de werknemer te verhalen.

Wettelijk verboden

De kantonrechter geeft aan dat vaststaat van de chauffeur onder invloed van alcohol heeft gereden en dat dit wettelijk is verboden. Van een beroepschauffeur mag volgens de rechter ook worden verwacht dat hij zich voortdurend bewust is van het gevaar van het rijden onder invloed van alcohol. De dagelijkse routine die het rijden voor hem is, kan geen reden zijn voor verminderde aandacht voor de gevaren waartoe het gebruik van alcohol in het verkeer kan leiden, nog afgezien van het feit dat het rijden onder invloed niet is toegestaan op grond van de toepasselijke cao.

Vragen? Neem contact met ons op

Het beroep op onvoorziene omstandigheden is in de afgelopen jaren veelvuldig gebruikt door huurders om huurkorting te bedingen bij hun huurbaas, maar werd nog niet eerder op deze manier ingezet. Daarmee lijkt het hof de deur open te zetten voor franchisenemers (in door corona getroffen sectoren) om omzetafhankelijke franchise fees gedeeltelijk onbetaald te laten, of zelfs terug te vorderen.

Omzet misgelopen

In deze zaak draait het om een geschil tussen een koffieketen en een franchisenemer. De franchisenemer refereert hierbij dat hij door de lockdowns niet open mocht en daardoor net als veel andere horecabedrijven flink veel omzet is misgelopen. Dit voert hij als een van de redenen aan waarom hij niet steeds de volledige huur en een lagere franchisefee heeft betaald aan de koffieketen.

Onvoorziene omstandigheden

Het gerechtshof beschouwt dit als een beroep op onvoorziene omstandigheden als bedoeld in artikel 6:258 lid 1 BW en acht dat beroep terecht gedaan. In haar uitspraak schrijft zij hierover het volgende

‘In de mogelijkheid van de uitbraak van een crisis als van deze omvang hebben partijen in de franchiseovereenkomst niet voorzien of (kennelijk) beoogd te voorzien. Onjuist is om de gevolgen hiervan eenzijdig voor rekening en risico van franchisenemer te laten komen. Een verdeling van dat risico (op de voet van 50/50) voor de maanden waarin de vestiging geheel dan wel deels moest worden gesloten vanwege door de overheid opgelegde coronamaatregelen, ligt meer voor de hand.’

Vragen? Neem contact met ons op